Mobile Version / สำหรับโทรศัพท์มือถือ ยินดีต้อนรับท่านผู้มาเยือน www.peoplecine.com ท่านยังไม่ได้ log in นะครับ เข้าใช้งานระบบ / สมัครสมาชิก/ ลืมรหัสผ่าน

ร่วมทดสอบ Peoplecine mobile Beta0.1


รูป
หนังจีนในอดีต ทุกยุค ทุกสมัยเจ้าของ ผู้ตอบหลังสุด
-หนังดังในอดีต ดุ.ดุ.ดุ ที่มันส์ตั้งแต้นจนจบเรื่อง.กำลังจะกลับมาใหม่อีกครั้งในเร็วๆนี้.ยังไม่มีคนตอบ
-Black And White : Dawn of Justice คู่มหาประลัยไวรัสล้างโลก นำเสนอโดยโมโนฟิล์ม เข้าฉาย วันที่ 8 มกราคม.2558.นี้... 16/12/2557 21:29
-สั่งเจ้าพ่อให้สูญพันธ์ หนังโหดมันส์ในอดีตจากตู้ฉีฟงและอำนวยการสร้างฉีเคอะแห่งซีนีม่าซิตี้.. 12/12/2557 3:49
-หนังแผ่นลดราคาเรื่องละ 20.. 5/12/2557 17:50
-“The Crossing” หนังเรื่องใหม่จากผู้กำกับ จอห์น วู สร้างเสร็จและกำหนดลงโรงฉายในวันที่ 2. ธันวาคม.2014.. นี้.. 22/11/2557 3:02
-Laughing Times – ซือแป๋ แซ่ตลก ปี 1981 John Woo.. 16/11/2557 11:22
-ตัวอย่าง 7 มอเตอร์ไซค์ประจัญบาน .. 23/10/2557 9:47
-2 ใหญ่แย่งใหญ่ยังไม่มีคนตอบ
-หลังกระแทกฝา2 ยังไม่มีคนตอบ
-โหดเลวดี ยังไม่มีคนตอบ
-เสียงพากย์ไทบของทีมพากย์เสียงเอก.ในภาพยนตร์เรื่อง มังกรหนวดทอง(Dragon Forever).. 20/10/2557 19:09
-จีนส่ง "The Nightingale" ของ Philippe Muyl ผู้กำกับฝรั่งเศสชิงออสการ์สาขาหนังภาษาต่างประเทศ 2015.ยังไม่มีคนตอบ
-ฮากระฉูดกับตัวอย่างฉบับพากย์ไทยของ “ซั่มกระฉูด ทะลุโตเกียว”ยังไม่มีคนตอบ
-เตรียมตัวพบกับ โครตอันตรายคู่คู่ และตุ้งติ้งตี๋ต๋า ฉบับลูเรย์โมใส่เสียงไทยในโครงการพิเศษโดยSANSONITE ในเร็วๆนี้.. 1/10/2557 15:25
-ตัวอย่างหนังชอร์บราเดอร์.. 25/9/2557 15:23
- สิงห์คู่จอมสังหาร ...ชอร์บราเดอร์.. 25/9/2557 12:48
เลือกหน้า [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68]
จำนวนหัวข้อทั้งหมด 1076

Laughing Times – ซือแป๋ แซ่ตลก ปี 1981 John Woo


ขอขอบคุณข้อมูลจากคุณสมชายครับ

Laughing Times – ซือแป๋ แซ่ตลก ปี 1981 John Woo
เป็นผลงานในยุคเริ่มแรกการทำงานของ จอห์น วู ชายผู้พิศมัยการยิงปืนสองมือ นกพิราบ และมิตรภาพของสุภาพบุรุษ คนนั้น Laughing Times เป็นงานในสมัยที่เขา หากินอยู่กับการทำหนังตลกโปกฮา ก่อนที่จะสามารถค้นหาแนวทางเฉพาะตัว กับหนังแนวบู๊สนั้นอย่าง โหด เลว ดี ในอีกหลายปีต่อมา แล้วนอกจากนั้นแหละ? Laughing Times ยังมีอีกหลายมุมมองที่น่าสนใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะผลงานแสดงของ ซื่อเทียน คีแมนคนสำคัญ แห่งความรุ่งเรื่อง ของบริษัท Cinema City และวงการหนังฮ่องกงในยุค 80

Cinema City บริษัทสร้างหนังสำคัญแห่งยุค 80 ที่ก่อตั้งโดยดาวตลก 3 คน เหมาะเจี๊ย (หรืออ่านออกเสียงกวางตุ้งว่า “หมักก๊ะ”) หวงไป่หมิง และซื่อเทียน (Dean Shek) ถือเป็นคู่แข่งสำคัญแห่งยุคตีคู่มากับ Golden Harvest ของเรย์มอนด์ เชา สิ่งที่แตกต่างก็คือ Cinema City เป็นบริษัทของคนรุ่นใหม่โดยแท้ พวกเขาไม่ได้มีเครดิตการทำงานที่มากมายเหมือน Golden Harvest นอกจากนั้นยังไม่ได้พึ่งพิง รสนิยมเก่าแก่ของวงการภายยนตร์ฮ่องกง กับหนังกังฟู หรือกำลังภายใน หากแต่มุ่งเน้นไปที่หนังตลก เพื่อตลาดท้องถิ่นเป็นหลัก

Cinema City ประสบความสำเร็จ ก็เพราะ 3 แกนนำของบริษัท ที่ทำหน้าที่ทั้งสร้าง เขียน และแแสดง หาจุดลงตัวระหว่าง อารมณ์ขันแบบท้องถิ่นฮ่องกง กับองค์ประกอบแบบหนังฮอลลีวูด สร้างเป็นรสชาติแบบใหม่ โดยเปิดโอกาศให้คนรุ่นใหม่หลายๆ คน ชื่อของ ฉีเคอะ ริงโก แลม, เคิร์ก หว่อง, หรือ เจิ้งจื่อเหว่ย ก็ได้โอกาศเริ่มต้นที่นี่ ด้วยองค์ประกอบเหล่านี้ กลายเป็นสูตรที่ประสบความสำเร็จอย่างมหาศาลในยุค 80 งานอย่างหนังชุด Ace Goes Pleces (เก่งกับเฮง) เป็นตัวอย่างความสำเร็จดังกล่าวได้อย่างชัดเจน

Laughing Times อาจจะไม่ได้สะท้อนภาพทั้งหมดของ Cinema City แต่ก็มีส่วนที่แสดงให้เห็นถึงบุคลิคบางอย่าง ของคนทำงานกลุ่มนี้อยู่บ้างไม่มากก็น้อย ย้อนกลับไปเมื่อ 1981 ปีแรกของการก่อตั้ง Laughing Times เป็นผลงานลำดับแรกๆ ของ Cinema City (อาจจะเป็นเรื่องแรกก็ได้ แต่ขณะนี้ผมยังไม่มีข้อมูลยืนยันนะครับ) ของบริษัท นอกจากจะมี ชื่อเทียนแสดงนำ อีกสองแกนนำอย่าง เหมาะเจี๊ย และหวงไป่หมิง ก็มารับบทสมทบในเรื่องด้วย รวมถึง ผู้กำกับ จอห์น วู ที่มีสายสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคนทำงานกลุ่มนี้

ตัวภาพลักษณ์ของตัวละครเอกที่สวมหมวกปีก การเกงหลวมโพรก รองเท้าหัวโต บวกกับหนวดจิ๋มบนใบหน้า ก็คงจะเดาได้ไม่ยากว่าได้รับอิทธิพลมาจากใหน Laughing Times เดินตามรอยต้นฉบับหนังของ ชาลี แชปปลิน ด้วยการเล่าเรื่อง ชีวิตในช่วงเวลาของความยากลำบาก ของคนตัวเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความอดอยาก ของชายแร่รอน (ซื่อเทียน) ที่มีชีวิตความเป็นอยู่อย่างแร้นแค้น ต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ชีวิตดำเนินต่อไป ไม่ว่าจะทำงานหลายๆ อย่าง ที่ไม่ถนัด หรือ ไม่มีเกียรติ แต่ชายแร่รอนก็พยายาม คติประจำใจที่จะไม่เอาเปรียบใคร เขาได้พบ และช่วยเหลือ เด็กน้อยจรจัดคนหนึ่ง ด้วยความถูกชตาทั้งสอง ร่วมเดินทางไปด้วยกันบนเส้นทางสายปากกัดตีนถีบ ไอ้หนูเป็นคนฉลาดหลักแหลม และติดจะแกมโกงในบางครั้ง ชายแร่รอนก็ยังพยายาม สั่งสอนให้เด็กน้อย อยู่อย่างซื่อสัตย์

แต่โชคชตาก็ไม่เคยเข้าข้างพวกเขา สองหนุ่มต่างวัยยังคงต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก งานแทบไม่มีให้ทำ จะขอเขากินก็ยังทำได้ยากเย็น แต่ก็ยังไม่แย่ทำกับ ความลำบากที่ได้รับจากการถูกเอาเปรียบโดยมนุษย์ด้วยกัน ทั้งจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ ที่ดูถูกดูแคลนคนจรจัดอยู่เสมอ เช่นเดียวกับคนร่ำรวย อย่าง เถ้าแก่ (เหมาะเจียะ) ผู้อำเปรียบ นั้นพื้นแพเป็นคนยากจน ตอนเด็กทำงานขัดรองเท้า เขาร่ำรวยขึ้นมาได้ ด้วยการค้ามนุษย์ ส่งเด็กไปขายเป็นแรงงานต่างชาติ หรือไม่ก็จับไปอยู่แก๊งขอทาน ส่วนผู้หญิงก็ขายให้ซ่อง เมื่อเจ้าหนูถูก ถูกลักพาตัว ไปขาย เช่นเดียวกับ เสี่ยวม่าน (หวังซิ่วเหมิ่น) เด็กสาวชาวบ้านที่ ชาวจรจัดได้พบปะชอบพบอยู่ เธอถูกพ่อแท้ๆ นำไปขายให้เถ่าแก่ ชายจรจัด และเพื่อซี้หนุ่มขี้เมา (อู๋หม่า) ตัดสินร่วมมือกับบุกเข้าไปในคฤหาศของเถ่าแก่ เพื่อชวยเจ้าหนู กับเสี่ยวม่าน ออกมาก่อนที่จะถูกส่งไปขายยังต่างแดน

Laughing Times นั้นสร้างขึ้นในรูปแบบของ บูชาครู (หรือว่า ลอก ทำซ้ำ ได้รับแรงบัลดาลใจ ก็สุดแล้วแต่จะเรียก) ดาวตลกระดับโลกอย่าง ชาลี แชปปลิน ตั้งแต่การนำเค้าโครงเรื่องมาจากหนังคลาสสิคของ ชาลี แชปปลิน เรื่อง The Kid (1921) ลักษณะท่าทางในตัวละครของซื่อเทียน ลุกลามไปถึง วิธีการเล่าเรื่องด้วยลีลาของหนังเงียบ ยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัด ก็คือ การใช้ชนดนตรีประกอบ ที่สอดคล้องกับการเคลื่อนไหวของตัวละคร และการจำลองลีลาของหนังเงียบ ด้วยการสร้างรอยกระตุกระหว่างแพรม อย่างที่หนังเงียบขาวดำเป็น แต่ตาเพียงแค่ Laughing Times เป็นหนังเสียงก็เท่านั้น

ถ้าจะถามหาเอกลักษณ์ที่เราคุ้นชินกันของผู้กำกับจอห์น วู ก็คงหาได้ไม่ง่ายนัก ถ้าจะมีก็เห็นจะเป็นการเน้นความสัมพันธ์ระหว่างบุรุษ ต่างสายเลือด ที่ตั้งอยู่บนคุณธรรม และความเสียสละ ถึงแม้อายุจะต่างราวพ่อกับลูก แต่ชายจรจัด และเด็กแร่รอน คบหากันฉันมิตรสหาย ที่มีความเท่าเทียมกัน อ๋อเกือบลืมไปนะครับ หนังยังมีฉากพิมพ์นิยมของจอห์น วู ที่มีภาพ สโลโมชั่น แต่เปลี่ยนจากลูกกระสุนปืน เป็น ขนมเค็ก สองตัวละครเอกคู่หูของเรา ที่ยอมเป็นตัวตลกให้ผู้คนได้ระบายอารมณ์ เพื่อหวังในขนมเค็กนั้น มาปะทังหิว ฟังดูเป็นฉากขำๆ ฉากนึง แต่ จอห์น วู ใช้ลีลาส่วนตัวของเขา สร้างฉากตลกขบขัน ให้กลายเป็นความซึ้ง ความเศร้า ในชตากรรมของตัวละครทั้งคู่ได้อย่างน่าทึ่ง

คำถามหลักที่สำคัญที่สุด สำหรับหนังประเภทนี้ คงหนีไม่พ้น ถึงความขบขันของหนัง หนังอุดมไปด้วยมุขตลก ที่ส่วนที่ส่วนใหญ่จะอยู่ในประเภท เจ็บตัว เลอะเทอะเปรอะเปื้อน ที่ดูได้ง่ายๆ ไม่ซับซ้อน ไม่ว่าจะเป็นการ ตกโคลน ตกน้ำตกท่า ตีหัวร้างข้างแตก เป็นมุมมุมตลกประเภทท่าทางที่เห็นได้ชัดว่าผู้สร้าง ต้องการภาษาตลกแบบเป็นสากล มากกว่าที่จะเน้นมุขภาษาพูดกวางตุ้ง ในแบบหนังตลกฮ่องกงร่วมยุคสมัย

ข้อสงสัยว่าทุกวันนี้ ประสิทธิภาพในการสร้างความตลกของ Laughing Times ยังคงมีอยู่อย่างเมื่อแรกออกฉายรึเปล่า แน่นอนว่าไม่เท่าเดิม ด้วยรสนิยมที่เปลี่ยนแปลง การได้ลิ้มลองรสชาติหนังตลก แบบต่างๆ มามากมาย การดู Laughing Times ทุกวันนี้ก็คงจะไม่เหมือนกับเมื่อปี 1981 อีกแล้ว หนังดูเชย มุขตลกซ้ำซาก และไม่ค่อยประเทืองปัญหา หรือมีความสร้างสรรค์อะไรเท่าไหร่ ซึ่งก็ไม่ได้เป็นปัญหาของ Laughing Times เพียงแค่เรื่องเดียวเท่านั้น หากแต่นับรวมหนังตลกร่วมชตากรรม อีกหลายพันเรื่อง ที่ไม่สามารถข้ามยุคสมัยของตัวเองมาได้ อย่างน้อยความซื่อ ความง่าย ในมุขตลกของ Laughing Times ก็คงทำให้เรายิ้มได้บ้าง ครับผม




+

ความเห็น

[1]


https://www.youtube.com/watch?v=WIkZa4--qLs



เลือกหน้า
[1]
จำนวนหัวข้อทั้งหมด 1

กลับขึ้นข้างบน / กลับหน้าแรก

ค้นกระดานข่าว:


ถูกเปิด: ถูกคลิ๊กแล้ว: 91545113 ตอนนี้มีผู้เข้าชม : 13 ล่าสุด :เฮียเบิ้ม , bee , พีเพิลนิวส์ , กิ๊บ , tanthai , HAN , manoch , ไพโรจน์ฟิล์ม , บางคล้าอินเตอร์ , น้ำ ,